پیشداوری

... دستم بوی گلمیداد؛ متهمم کردند به چیدن گل ،اما

هیچکس با خود نگفت شاید گلیکاشته ام!

 ارنستو چه گوآرا

/ 3 نظر / 6 بازدید
مریم مجیدی

و این بیرحمانه ترین روی جهان است که روز به روز بر وسعت این چهره‌اش افزوده میشه

پوربایرامیان

ترک دیار مادری کرد به خاطر صلح و به خاطر رهاندن مردم مورد ظلم قرار گرفته(خودم نگفتم مظلوم چون از بس گفتن مردم مظلوم فلسطین و کجا و کجا که اعصاب آدم خراب میشه) دیکتاتوری و استبداد. همراه فیدل دوست صمیمیش سایه به سایه سربازای ساده و به اصطلاح خودمون صفر جنگ کردن و تلاش کرد و تیر خورد. تا اینکه رسید به اون هدفی که دنبالش بود ولی باز دست از تلاشش بر نداشت و رفت و دنبال یه آرمان بزرگتر دیگه. یه فرقی که بین شخصیت های کشورهای دیگه با شخصیت های معاصر که نه حال حاضر کشور خودمون می بینم بی رنگی و بی ریا بود شخصیت اوناست و مبهم و تار بودن قصد و نیت اینا.

مهدیه

اینجا سکوت حرف زیادی است عشق من!!!!!!